به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از فارس؛ بازار مسکن ایران در شرایطی به سال ۱۴۰۵ وارد میشود که هزینههای ساختوساز به طور بیسابقهای افزایش یافته است.
افزایش ۵۰ تا ۶۰ درصدی قیمت مصالح ساختمانی، به ویژه فولاد و پتروشیمی، فشار زیادی به سازندگان وارد کرده و توان تولید مسکن را کاهش داده است.
این وضعیت نه تنها به کندی پیشرفت پروژهها منجر میشود، بلکه به قیمت تمامشده مسکن نیز افزوده میشود.
این افزایش هزینهها به قدری قابل توجه است که حتی بسیاری از سازندگان با دشواری در تأمین نقدینگی مواجه هستند. به گفته کارشناسان، این روند میتواند باعث کاهش عرضه واحدهای مسکونی جدید شود و در نهایت به افزایش قیمتها در بازار مسکن منجر گردد.
از سوی دیگر، پروژههایی که در حال ساخت بودند، باید با قیمتهای تعدیل شده ادامه پیدا کنند و این مسئله میتواند به تعویق در تحویل پروژهها و افزایش هزینههای ساخت بیانجامد.