انبوه سازان دیساتک

برداشت سنتی از بازار مسکن ایران همواره این بوده است: «ملک بخر، چند ماه نگه دار و با سود کلان بفروش». اما بنا بر هشدارهای علی فرنام، پژوهشگر ارشد مسکن و شهرسازی، با اجرایی شدن قوانین تنظیمی جدید، ورود به بازار مسکن به قصد کسب سودهای سریع و کوتاه‌مدت، نه تنها دیگر سودآور نیست، بلکه خطر از دست رفتن اصل دارایی را به همراه دارد.

بازار مسکن ایران در حال حاضر یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های خود را سپری می‌کند. در حالی که حجم معاملات به حداقل رسیده، قیمت‌ها همچنان در برابر کاهش مقاومت می‌کنند. فردین یزدانی، کارشناس ارشد بازار ملک، در تحلیل خود نشان می‌دهد که محرک اصلی قیمت‌ها در شرایط فعلی، نه هجوم خریداران (سمت تقاضا)، بلکه فشار بی‌سابقه هزینه‌های تولید در سمت عرضه است.

وقتی صحبت از بهینه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان می‌شود، اکثر افراد به سراغ راهکارهای پرهزینه‌ای مانند عایق‌کاری جداره‌ها یا تعویض پنجره‌ها می‌روند. اما واقعیت این است که قلب سیستم گرمایشی یعنی پکیج دیواری، در صورت عدم نگهداری صحیح، به طور تدریجی به مصرف‌کننده مخفی و بی‌رحم گاز شهری تبدیل می‌شود.

در عصر جهش هزینه‌های انرژی، عایق‌کاری حرارتی دیوارهای خارجی، کف و بام دیگر یک آپشن لوکس نیست، بلکه یک ضرورت قانونی و مهندسی است. اجرای اصولی عایق، تبادل گرما و سرما را کنترل کرده و علاوه بر تامین آسایش ساکنان، بار مالی سیستم‌های سرمایشی و گرمایشی را به شدت کاهش می‌دهد.

طی روزهای گذشته، انتشار خبری مبنی بر رشد ۸۰ درصدی قیمت خانه در تهران ظرف مدت کوتاه چهار ماه، فضای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی را ملتهب کرده است. این ادعا که موجی از نگرانی را برای مستأجران و متقاضیان خرید ملک به همراه داشته، چقدر با واقعیت‌های کف بازار و آمارهای رسمی همخوانی دارد؟

شورای عالی سران سه قوه در مصوبه‌ای جدید، سقف افزایش اجاره‌بها در سال ۱۴۰۵ را ۲۵ درصد اعلام و دستور تمدید خودکار قراردادها را صادر کرد. در حالی که دولتمردان این طرح را پناهگاهی برای مستأجران می‌دانند، بدنه کارشناسی اقتصاد با ارجاع به «معجزه مقررات‌زدایی در آرژانتین»، نسبت به پیامدهای معکوس و قفل شدن بازار اجاره هشدار می‌دهند.

برخلاف تصور عموم که گرانی مسکن را به گردن زنجیره فولاد و میلگرد می‌اندازند، آمارهای رسمی انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران نشان می‌دهد که نقش این نهاده استراتژیک در قیمت نهایی خانه بسیار کمتر از حد تصور است. وحید یعقوبی، معاون اجرایی این انجمن، با ارقام و فرمول‌های محاسباتی به کالبدشکافی این ادعا پرداخته است.

اتاق خبر: بازار مسکن ایران در آغاز تابستان ۱۴۰۵، روزهای پیچیده و پرابهامی را پشت سر می‌گذارد. بررسی آخرین آمارهای معاملات املاک در پایتخت نشان می‌دهد که بازار با وجود عقب‌ماندگی در بازدهی سالانه نسبت به بازارهای موازی نظیر طلا، سکه و بورس، همچنان تمایلی به کاهش قیمت اسمی نشان نداده و در یک وضعیت «رکود تورمی عمیق» به سر می‌برد.

با دو برابر شدن اجاره‌بها در پایتخت و پیشی گرفتن آن از نرخ تورم، دولت با رونمایی از طرح‌هایی مانند «مسکن استیجاری» و «طرح آشیان» تلاش دارد شعله‌های این بحران را فرو بنشاند. اما بیت‌الله ستاریان، کارشناس ارشد بازار ملک، معتقد است این نسخه‌ها با واقعیت‌های سرسخت بازار همخوانی ندارند و ریشه مشکل را باید در جای دیگری جست‌وجو کرد.

رئیس انجمن صنعت ساختمان اعلام کرد که حدود ۶۰ میلیارد دلار سرمایه راکد و سرگردان در اقتصاد ایران وجود دارد. این حجم عظیم از منابع مالی در صورت تحقق ثبات سیاسی، امنیت اقتصادی و موفقیت دیپلماسی، آمادگی بالایی برای ورود به بازار مسکن و بخش‌های مولد کشور دارد.

بازار مسکن ایران این روزها در چرخه‌ای پیچیده از رکود تورمی گرفتار شده است. از یک سو کاهش شدید قدرت خرید متقاضیان، حجم معاملات را به حداقل رسانده و از سوی دیگر، افزایش چشمگیر هزینه ساخت و قیمت مصالح ساختمانی، مانع از کاهش قیمت‌ها می‌شود. در این مقاله با استناد به تحلیل‌های کارشناسی، به بررسی آینده بازار مسکن، تاثیر توافقات سیاسی بر قیمت‌ها و دلایل اصلی گرانی خانه می‌پردازیم.

داده‌های جدید مرکز آمار ایران از تحولات پاییز سال ۱۴۰۴ پرده برداشته و یک شوک آماری بزرگ را در حوزه صدور پروانه ساختمانی نشان می‌دهد. در حالی که کل کشور با نوعی رکود در بخش ساخت و ساز مواجه است، بازار ملک تهران با جهشی بی‌سابقه، آرایش هجومی به خود گرفته است. این آمارها، همان‌طور که پیش‌تر تحلیل شد، بر بازگشت رونق معاملات مسکن و تغییر جهت انتظارات تورمی صحه می‌گذارند.

اما چرا پایتخت مسیر خود را از کل نقاط شهری کشور جدا کرده و این واگرایی شدید چه سیگنالی به آینده قیمت مسکن در سال ۱۴۰۵ و بعد از آن می‌دهد؟